19η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου

H Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού Στέφανου Τσιαλή θα παρουσιάσει έργα των Richard Wagner, Frank Martin και Ludwig van Beethoven.


Κουαρτέτα εγχόρδων του Ludwig van Beethoven - 1η συναυλία

Το κουαρτέτο εγχόρδων αποτελείται από τους Απόλλωνα Γραμματικόπουλο (βιολί), Παναγιώτη Τζιώτη (βιολί), Πάρι Αναστασιάδη (βιόλα) και Ισίδωρο Σιδέρη (βιολοντσέλο). Στη συναυλία θα ακουστούν το Κουαρτέτο αρ.  4 σε ντο ελάσσονα, έργο 18 αρ. 4, το Κουαρτέτο αρ. 14 σε ντο δίεση ελάσσονα, έργο 131, και το Κουαρτέτο αρ. 1 σε Φα μείζονα, έργο 18 αρ. 1.

Αφιέρωμα στα 200 χρόνια από τη γέννηση του Franz Liszt

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού της Βύρωνα Φιδετζή θα παρουσιάσει έργα του Franz Liszt σε μία συναυλία αφιερωμένη στα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη.


17η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου Σλοβάκου αρχιμουσικού Mario Kosik θα παρουσιάσει έργα των Antonin Dvorak, Henri Tomasi, Pedro Iturralde και Σεργκέι Ραχμάνινωφ


16η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου - 4 νέοι σολίστ

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Χάρη Ηλιάδη θα παρουσιάσει τέσσερα κοντσέρτα των Wolfgang Amadeus Mozart, Frederic Chopin, Julius Rietz και Ludwig van Beethoven, στα οποία συμπράττουν ισάριθμοι νέοι σολίστ. 


15η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού της Βύρωνα Φιδετζή θα παρουσιάσει έργα των Μανώλη Καλομοίρη, Θεόδωρου Αντωνίου και Σεργκέι Ραχμάνινωφ.


14η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου Τούρκου αρχιμουσικού Isin Metin θα παρουσιάσει έργα των Ulvi Cemal Erkin, Αράμ Χατσατουριάν και Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.


13η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού της Βύρωνα Φιδετζή θα δώσει μία συναυλία αφιερωμένη στο Έτος Mahler παρουσιάζοντας την Έβδομη Συμφωνία του μεγάλου Αυστριακού συνθέτη Gustav Mahler (1860 – 1911).


200 Χρόνια Ελληνικό Λυρικό Τραγούδι, τρίτος κύκλος

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών συνεχίζοντας την προσπάθεια ανάδειξης του Ελληνικού Λυρικού Τραγουδιού οργανώνει φέτος τον τρίτο κύκλο συναυλιών με τίτλο «200 χρόνια ελληνικό λυρικό τραγούδι».

Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει τραγούδια δύο μεγάλων ελληνικών προσωπικοτήτων του μουσικού χώρου στον 20ό αιώνα, του Δημήτρη Μητρόπουλου (1896 – 1960) και του Γιάννη Ανδρέου Παπαϊωάννου (1910 – 1989). Αφορμή της συναυλίας η συμπλήρωση φέτος 50 ετών από το θάνατο του πρώτου και 100 ετών από τη γέννηση του δεύτερου. Ερμηνεύουν οι διακεκριμένοι Έλληνες καλλιτέχνες, Μυρσίνη Μαργαρίτη (υψίφωνος), Ινές Ζήκου (μεσόφωνος) και Στέφανος Νάσος (πιάνο).


11η Συναυλία της 69ης καλλιτεχνικής περιόδου

Η συναυλία θα ξεκινήσει με την Εισαγωγή «Ροζαμούνδη», D. 644 του Franz Schubert. Το 1827 ο αυστριακός εκδότης Maximilian Josef Leidesdorf εξέδωσε μία μεταγραφή του Schubert για πιάνο, τέσσερα χέρια, της «Εισαγωγής στο δράμα Ροζαμούνδη». Παραδόξως όμως, το συγκεκριμένο έργο ήταν στην πραγματικότητα μεταγραφή της εισαγωγής από τη μουσική για το έργο «Η μαγική άρπα». Η μουσική για το έργο αυτό του Georg Ernst von Hofmann είχε συντεθεί από τον Schubert τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1820. Το κατά πόσο το «λάθος» στην έκδοση αυτή του 1827 έγινε ηθελημένα ή όχι δεν είναι σαφές. Πάντως ήταν καταλυτικό, υπό την έννοια ότι η Εισαγωγή της «Μαγικής Άρπας» έχει μείνει μέχρι σήμερα γνωστή παγκοσμίως ως Εισαγωγή της «Ροζαμούνδης» και με αυτό το όνομα έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα ωραιότερα και αρτιότερα δείγματα της ορχηστρικής παραγωγής του συνθέτη, γεμάτο πηγαία μελωδικότητα, λεπτό χιούμορ και γραμμένο με εξαιρετική ενορχήστρωση.
Στη συνέχεια θα εκτελεστεί το Κοντσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα σε σι ελάσσονα, έργο 104 του Antonin Dvorak. Το πρώτο μέρος ξεκίνησε να γράφεται στη Νέα Υόρκη στις 8 Νοεμβρίου και όλο το έργο ολοκληρώθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1895. Η ικανοποίησή του συνθέτη για την ολοκλήρωση του κοντσέρτου εκφράστηκε απλά αλλά χαρακτηριστικά με τη φράση «Δόξα τω Θεώ» στη χειρόγραφη παρτιτούρα. Το κοντσέρτο για βιολοντσέλο είναι βαθύτατα συμφωνικό ως μουσική σύλληψη αλλά και ως ενορχηστρωτική πραγμάτωση. Αντί να στοχεύει στην επίδειξη δεξιοτεχνίας του σολίστα με άμεσο και προφανή τρόπο, ενσωματώνει τον απαιτητικό και μουσικά αναμφίβολα πρωταγωνιστικό ρόλο του βιολοντσέλου σε ένα ενιαίο συμφωνικό μόρφωμα, κατά το οποίο το βιολοντσέλο είναι ο «πρώτος μεταξύ ίσων» συνδιαλεγόμενο με τη μεγαλύτερη ορχήστρα, που ο συνθέτης χρησιμοποίησε ποτέ σε κοντσέρτο του. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την πηγαία μελωδικότητα των θεμάτων και την άριστη συνολικά δομική κατασκευή καθιστούν το κοντσέρτο ως ένα από τα κορυφαία και πλέον αγαπητά του ρεπερτορίου του βιολοντσέλου –σημείο αναφοράς για κάθε σολίστα του οργάνου. Σολίστ είναι ο διακεκριμένος Έλληνας βιολοντσελίστας –και κορυφαίος Α’ της Κ.Ο.Α.- Γιάννης Τσιτσελίκης.
Η συναυλία θα κλείσει με τις Παραλλαγές «Αίνιγμα», έργο 36 του Edward Elgar. Το αργό θέμα, στο πρώτο μέτρο του οποίου συμβολίζονται οι συλλαβές του ονόματος του συνθέτη, επιδέχεται δεκατεσσάρων παραλλαγών, η καθεμία από τις οποίες συνιστά και μία μουσική αναφορά σε ένα πρόσωπο από τον περίγυρο του συνθέτη. Κατ’ αναλογία, κάθε παραλλαγή φέρει ως τίτλο άλλοτε τα αρχικά του ονόματος του απεικονιζόμενου προσώπου και άλλοτε το μικρό του όνομα αυτούσιο ή εύσχημα παραλλαγμένο. Ο ίδιος ο Elgar έδωσε σαφείς πληροφορίες για το περιεχόμενο των αναφορών του. Το «αίνιγμα» έγκειται κατά το συνθέτη στο ότι «πέραν, μέσα και πάνω από όλο το έργο ένα άλλο θέμα ‘κινείται’, αλλά δεν παίζεται· έτσι το βασικό Θέμα δεν εμφανίζεται ποτέ». Οι κατά καιρούς προταθείσες «λύσεις» του αινίγματος είναι πάμπολλες και κανείς οφείλει να ομολογήσει πως κάποιες όντως βασίζονται σε διόλου ευκαταφρόνητες ενδείξεις, που πηγάζουν από εμβριθείς δομικές αναλύσεις του ίδιου του μουσικού έργου και από εξακριβωμένα δεδομένα γύρω από τον Elgar, τη ζωή και το έργο του. Σε κάθε περίπτωση, ο Elgar πέτυχε με το αίνιγμά του να εκτοξεύσει την απήχηση του έτσι κι αλλιώς υπέροχου έργου του εξασφαλίζοντας αέναη τροφή για τη φαντασία ειδικών και μη.